دکتر برهان منصوری، دانشیار سمشناسی محیطی در دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، دارای دکترای تخصصی در همین رشته از دانشگاه علوم پزشکی کردستان است. تمرکز اصلی پژوهشی ایشان بر روی مکانیسمهای سمیت فلزات سنگین و ارزیابی خطرات محیطزیستی ناشی از این آلایندههاست. تحقیقات وی به طور ویژه به بررسی ارتباط مواجهه با فلزات سنگین و بروز بیماریهای غیرواگیر میپردازد و در این زمینه دارای مقالات متعددی در مجلات معتبر بینالمللی است. دکتر منصوری تجربه مشارکت در پروژههای کلان ملی و بینالمللی را داراست و تخصص عمیق وی در حوزههای اکوتوکسیکولوژی، زیستنشانگرهای مواجهه و ارزیابی ریسک، پیوندی اساسی بین علوم پایه سمشناسی و پزشکی بالینی محیطی برقرار میکند. ایشان هماکنون در «مرکز تحقیقات پیشگیری از سوءمصرف مواد» مؤسسه سلامت دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه فعالیت مینماید. حضور ایشان در هیئت تحریریه مجله «Environmental Medicine and Toxicology» با تلفیق نگاه مکانیسممحور و سلامتمحور، غنای علمی مجله را در پرداختن به چالشهای پیچیده سلامت محیطی افزایش خواهد داد.
دکتر سید علی جوهرى در رشته آبزیپروری از دانشگاه تربیت مدرس و با راهنمایی پروفسور محمدرضا کلپاسی دکتری خود را اخذ نمود. رساله وی با عنوان «کاربرد نانوذرات نقره برای کاهش عفونتهای قارچی در دوره انکوباسیون تخم و بررسی اثرات احتمالی رهاسازی آنها بر تغییرات برخی پارامترهای ژنومی و فیزیولوژیک در قزلآلای رنگینکمان (Oncorhynchus mykiss)» به مطالعه این حوزه پرداخت. در دوران دکتری، دوره هفتماهه آموزشی را در مرکز تحقیقات سمشناسی هوسئو (کره جنوبی) زیر نظر پروفسور ایل-جه یو گذراند و مطالعات سمیت آبی نانوذرات نقره را ادامه داد. وی هماکنون دارای مرتبه علمی استاد تمام در گروه آبزیپروری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه کردستان است. زمینه اصلی فعالیتهای پژوهشی دکتر جوهرى، ارزیابی خطر نانومواد در محیطهای آبی (نانوسمشناسی آبی) و همچنین کاربردهای فناوری نانو و زیستفناوری در آبزیپروری میباشد. تخصص وی پلی میان نانوفناوری، سمشناسی محیطی و آبزیپروری پایدار ایجاد کرده و مشارکت او در هیئت تحریریه، مجله «پزشکی محیطی و سمشناسی» را در پرداختن به چالشهای نوین آلایندههای نوظهور و ارزیابی اثرات آنها بر اکوسیستمهای آبی تقویت خواهد کرد.
تحقیقات دکتر مارتینا بلاشچیک-آلتمن در فصل مشترک حیاتی علوم محیطی و بهداشت عمومی قرار دارد و تمرکز اصلی آن بر سمشناسی، بومسمشناسی و پایش زیستی انسان (HBM) است. کار او به روشن کردن روابط پیچیده بین سطوح فلزات در محیط و موجودات زنده و تأثیر بعدی آنها بر سلامت انسان اختصاص دارد. در حال حاضر، دکتر بلاشچیک-آلتمن رهبری چندین پروژه HBM را بر عهده دارد که از تکنیکهای تحلیلی پیشرفته، از جمله شعله، بخار سرد و طیفسنجی جذب اتمی الکتروترمال (AAS) استفاده میکنند. او که به تعالی علمی متعهد است، به طور مداوم تخصص خود را در تجزیه و تحلیل ابزاری گسترش میدهد تا درک مواجهه با محیط زیست و پیامدهای بهداشتی آنها را ارتقا دهد.
دکتر زهرا خداپرست، متخصص اکوتوکسیکولوژی محیطزیست با مدرک دکتری ممتاز از دانشگاه آویرو پرتغال (۲۰۲۲)، پژوهشهای خود را بر بررسی آلودگی خاک، عملکرد اکوسیستمها و مدیریت پایدار اراضی متمرکز کرده است. ایشان با بهرهگیری از رویکردهای آزمایشگاهی، مزوکوسمی و میدانی، به مطالعه سرنوشت آلایندهها، سمیتجنبشی و واکنشهای جوامع میکروبی در سامانههای خاک-گیاه میپردازد. تمرکز اصلی فعالیتهای علمی دکتر خداپرست بر توسعه مدلسازی مکانیستیک و طراحی سناریوهای واقعگرایانه مواجهه با آلایندهها است تا از این طریق به پالایش خاک و تحقق کشاورزی هوشمند به اقلیم یاری رساند. ایشان هماکنون به عنوان پژوهشگر در مرکز مطالعات محیطی و دریایی (CESAM) دانشگاه آویرو فعالیت میکنند و پروژههای خود را با محوریت مهندسی خاک با استفاده از بیوچار و کاهش ریسک آلایندههای محیطی پیش میبرند.
پزشکی محیطی و سم شناسی